Who Captures the Cash?: Concentratie van EU-landbouwsubsidies in handen van elite

Deze publicatie brengt de scheve verdeling in kaart van Europese landbouwsubsidies via het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB). Het rapport focust op zes landen (Duitsland, Italië, Spanje, Nederland, Denemarken en Tsjechië) en laat zien dat het grootste deel van de subsidies naar een kleine groep grootgrondbezitters en agro-industriële bedrijven vloeit.

Zo ontvangt de top 1% van de begunstigden gemiddeld 27% van de subsidies; de top 10% ontvangt tot 63%. In Nederland gaat zelfs 40% van de sub…

Deze publicatie brengt de scheve verdeling in kaart van Europese landbouwsubsidies via het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB). Het rapport focust op zes landen (Duitsland, Italië, Spanje, Nederland, Denemarken en Tsjechië) en laat zien dat het grootste deel van de subsidies naar een kleine groep grootgrondbezitters en agro-industriële bedrijven vloeit.

Zo ontvangt de top 1% van de begunstigden gemiddeld 27% van de subsidies; de top 10% ontvangt tot 63%. In Nederland gaat zelfs 40% van de subsidies naar de top 1%. In de case studies worden concrete voorbeelden aangehaald van grote bedrijven, adellijke families en industriële landbouwgroepen die jaarlijks miljoenen euro’s aan subsidies ontvangen. Tegelijkertijd zijn veel van deze begunstigden betrokken bij milieuovertredingen of sociale wanpraktijken, zoals dierenmishandeling of misbruik van arbeidskrachten.

Volgens het rapport dreigt het GLB zijn legitimiteit te verliezen. De subsidies zijn vooral gebaseerd op het aantal hectaren, zonder voldoende sociale of ecologische voorwaarden. Recent beleid heeft de groene architectuur van het GLB bovendien verder uitgehold. In plaats van bij te dragen aan ecologische verduurzaming en inkomenszekerheid voor kleine boeren, stimuleert het systeem schaalvergroting en verdere industrialisering van de landbouw.

Greenpeace, dat de studie liet uitvoeren, pleit voor een grondige hervorming van het subsidiesysteem. De organisatie stelt voor om hectaregebonden subsidies geleidelijk af te bouwen, plafonds in te voeren voor grote begunstigden, en meer middelen te richten op boeren met een hoge ecologische en sociale waarde. Dit zou moeten leiden tot eerlijkere inkomensverdeling, bescherming van het milieu en een toekomstgerichte landbouwsector.