Woonkernen en Stadsgewesten in een Verstedelijkt België

Deze monografie onderzoekt de sociaal-ruimtelijke structuur van België op basis van de gegevens uit de Sociaal-economische enquête 2001. Centraal staat de analyse van de ruimtelijke indeling in wooneenheden, kernen en stadsgewesten, en hoe sociaal-economische kenmerken daarbinnen verschillen.

Het onderzoek introduceert een classificatiesysteem van “stedelijke hiërarchieën”, waarbij België wordt opgedeeld in primaire, secundaire en tertiaire kernen. Deze zones worden vervolgens gekoppeld aan soci…

Deze monografie onderzoekt de sociaal-ruimtelijke structuur van België op basis van de gegevens uit de Sociaal-economische enquête 2001. Centraal staat de analyse van de ruimtelijke indeling in wooneenheden, kernen en stadsgewesten, en hoe sociaal-economische kenmerken daarbinnen verschillen.

Het onderzoek introduceert een classificatiesysteem van “stedelijke hiërarchieën”, waarbij België wordt opgedeeld in primaire, secundaire en tertiaire kernen. Deze zones worden vervolgens gekoppeld aan socio-demografische kenmerken van de bevolking, zoals leeftijd, huishoudtype, opleidingsniveau, werkgelegenheid, en inkomenspositie.

Er wordt aangetoond dat sociaal-ruimtelijke ongelijkheden zich sterk manifesteren tussen verschillende typen kernen. De centrale stadsgebieden kennen vaak een concentratie van oudere bewoners, alleenstaanden, huurders en mensen met lagere inkomens, terwijl de randstedelijke en landelijke zones vaker worden gekenmerkt door jonge gezinnen, eigenaars en hogere inkomensgroepen.

De studie biedt ook inzicht in het verband tussen woningtypologie, ruimtelijke inrichting en sociale stratificatie. Het werk is bedoeld als input voor ruimtelijke ordening, sociaal beleid en stadsontwikkeling.