De publicatie analyseert de belangrijkste mondiale risico’s op korte, middellange en lange termijn en brengt hun mogelijke impact op economie, samenleving, milieu en geopolitiek in kaart. Het rapport is gebaseerd op de Global Risks Perception Survey 2024–2025, een grootschalige bevraging van beleidsmakers, bedrijfsleiders, academici en maatschappelijke actoren, aangevuld met economische data, klimaatscenario’s en geopolitieke trendanalyses. Deze combinatie laat toe om risico’s niet alleen theoretisch te beschrijven, maar ook te koppelen aan actuele ontwikkelingen.
Het rapport identificeert een toenemende samenloop van risico’s, waarbij geopolitieke spanningen, economische onzekerheid, technologische ontwikkelingen en klimaat- en milieurisico’s elkaar versterken. In 2025 vertaalt dit zich onder meer in aanhoudende conflicten en spanningen in Oekraïne en het Midden-Oosten, die wereldwijde energie- en handelsstromen blijven verstoren. Tegelijk veroorzaken extreme weersomstandigheden, zoals overstromingen in Europa en langdurige droogteperiodes in andere regio’s, bijkomende druk op infrastructuur, voedselproductie en verzekeringssystemen. Het rapport benadrukt dat deze risico’s steeds vaker gelijktijdig optreden en elkaars impact vergroten.
Klimaatverandering en milieudegradatie blijven daarbij structurele bedreigingen. In 2025 worden extreme neerslag, hittegolven en natuurbranden expliciet genoemd als risico’s met directe economische gevolgen, zoals schade aan transportnetwerken, productieverlies in de landbouw en stijgende kosten voor herstel en preventie. Ook het verlies aan biodiversiteit en de toenemende schaarste aan water en grondstoffen worden aangehaald als factoren die economische stabiliteit en sociale cohesie onder druk zetten.
Daarnaast wijst het rapport op aanhoudende macro-economische risico’s. Hoge overheidsschulden en budgettaire spanningen beperken in veel landen de beleidsruimte, terwijl inflatiegevoeligheid en trage economische groei de koopkracht van huishoudens blijven aantasten. In 2025 leidt dit tot grotere ongelijkheid tussen regio’s en bevolkingsgroepen, zowel binnen landen als internationaal. Het rapport stelt vast dat deze economische druk het draagvlak voor hervormingen en internationale samenwerking verzwakt.
Ook geopolitieke fragmentatie wordt expliciet benoemd als een centraal risico. De afnemende effectiviteit van multilaterale instellingen en het toenemend gebruik van handelsbeperkingen en strategische autonomie zorgen voor onzekerheid in mondiale waardeketens. Dit heeft concrete gevolgen voor exportgerichte economieën en sectoren die afhankelijk zijn van internationale toelevering van energie, grondstoffen en technologie.
Het rapport besteedt verder aandacht aan technologische risico’s. Cyberaanvallen op overheden, bedrijven en kritieke infrastructuur nemen toe, terwijl desinformatie en manipulatie van informatie in verkiezingscontexten een groeiende bedreiging vormen voor democratische processen. Artificiële intelligentie wordt in 2025 zowel gezien als economische hefboom als risicofactor, onder meer door de snelle verspreiding van generatieve AI, met gevolgen voor arbeidsmarkten, privacy en vertrouwen in digitale informatie.
Tot slot benadrukt de publicatie het belang van anticiperend beleid, internationale samenwerking en langetermijnstrategieën om de veerkracht van economieën en samenlevingen te versterken. Het rapport stelt dat wachten op crisissen steeds hogere maatschappelijke en economische kosten met zich meebrengt. Door risico’s vroegtijdig te herkennen en beleidsdomeinen beter op elkaar af te stemmen, kunnen overheden en organisaties zich beter voorbereiden op een complexe en snel veranderende mondiale context.
