Structurele wooncrisis treft jongeren, ouderen en alleenstaanden in Vlaanderen

De wooncrisis in Vlaanderen treft steeds vaker kwetsbare groepen zoals jongeren, gepensioneerden en alleenstaanden. Door hoge huurprijzen, beperkte sociale huisvesting en een versnipperd opvangbeleid raken zij moeilijk aan een woning. Volgens de recentste telling zijn in Vlaanderen ruim 20.000 personen dak- of thuisloos. Lokale initiatieven zoals Café Anoniem (Saamo Limburg) en Kamiano (vzw Sant’Egidio) bieden opvang, maar de nood blijft hoog. De Vlaamse overheid kondigde in 2025 maatregelen aan…

De wooncrisis in Vlaanderen treft steeds vaker kwetsbare groepen zoals jongeren, gepensioneerden en alleenstaanden. Door hoge huurprijzen, beperkte sociale huisvesting en een versnipperd opvangbeleid raken zij moeilijk aan een woning. Volgens de recentste telling zijn in Vlaanderen ruim 20.000 personen dak- of thuisloos. Lokale initiatieven zoals Café Anoniem (Saamo Limburg) en Kamiano (vzw Sant’Egidio) bieden opvang, maar de nood blijft hoog. De Vlaamse overheid kondigde in 2025 maatregelen aan zoals 56.000 extra sociale woningen tegen 2042, een bindend groeipad per gemeente en investeringen in begeleiding van jongeren. Toch volstaan deze ingrepen niet: de private huurmarkt blijft moeilijk toegankelijk en opvangstructuren zijn onvoldoende afgestemd op de noden. Dat bemoeilijkt duurzame oplossingen, zeker voor West-Vlaamse steden als Kortrijk waar organisaties zoals vzw Oranjehuis de druk dagelijks ervaren.