Global Water Bankruptcy: Structurele wateruitputting en systeemfalen wereldwijd

Deze internationale beleidsanalyse beschrijft de intrede van een nieuw tijdperk waarin watertekorten niet langer als tijdelijke crises kunnen worden beschouwd, maar als een structurele staat van "waterbankroet". Wereldwijd overschrijdt het waterverbruik in vele regio’s de hernieuwbare beschikbaarheid en veilige putdieptes van natuurlijke voorraden zoals aquifers, rivieren, meren en gletsjers. Hierdoor worden ecosystemen blijvend beschadigd, raken landbouw- en voedselzekerheid in het gedrang en n…

Deze internationale beleidsanalyse beschrijft de intrede van een nieuw tijdperk waarin watertekorten niet langer als tijdelijke crises kunnen worden beschouwd, maar als een structurele staat van "waterbankroet". Wereldwijd overschrijdt het waterverbruik in vele regio’s de hernieuwbare beschikbaarheid en veilige putdieptes van natuurlijke voorraden zoals aquifers, rivieren, meren en gletsjers. Hierdoor worden ecosystemen blijvend beschadigd, raken landbouw- en voedselzekerheid in het gedrang en neemt de kans op conflicten toe.

De publicatie biedt een nieuwe diagnose en beleidsaanpak die aangepast is aan deze onomkeerbare degradatie van de watercyclus. Traditionele crisisterminologie volstaat niet langer: waterbankroet staat voor onherstelbare schade en overschrijding van de hydrologische draagkracht. Voor beleidsmakers en internationale instellingen wordt een overgang voorgesteld van crisismanagement naar "bankroetbeheer", waarbij erkend wordt dat herstel naar het vroegere niveau niet meer haalbaar is.

Aanbevelingen omvatten onder andere het herzien van waterrechten, het beperken van vraag, het transformeren van waterintensieve sectoren en het versterken van eerlijke verdeling van verliezen. Hierbij wordt water voorgesteld als hefboom voor internationale samenwerking en duurzame ontwikkeling, met het oog op de aanstaande VN-Waterconferenties in 2026 en 2028.