SALV Advies, 30 januari 2026: Beleidsprincipes voor gezonde landbouwbodems

De Strategische Adviesraad voor Landbouw en Visserij (SALV) formuleert in dit advies beleidsprincipes voor een toekomstgericht bodembeleid binnen de landbouw. Het document is opgesteld op eigen initiatief, naar aanleiding van de groeiende Europese aandacht voor bodemgezondheid, onder meer via de EU-bodemstrategie 2030, de Natuurherstelverordening en de nieuwe richtlijn bodemmonitoring en -veerkracht.

De SALV benadrukt dat landbouwbodems specifieke aandacht vragen. Ze zijn essentieel voor voedsel…

De Strategische Adviesraad voor Landbouw en Visserij (SALV) formuleert in dit advies beleidsprincipes voor een toekomstgericht bodembeleid binnen de landbouw. Het document is opgesteld op eigen initiatief, naar aanleiding van de groeiende Europese aandacht voor bodemgezondheid, onder meer via de EU-bodemstrategie 2030, de Natuurherstelverordening en de nieuwe richtlijn bodemmonitoring en -veerkracht.

De SALV benadrukt dat landbouwbodems specifieke aandacht vragen. Ze zijn essentieel voor voedselproductie, inkomstenvorming in de landbouwsector en leveren belangrijke ecosysteemdiensten. Daarom pleit het advies voor een beleid dat de eigenheid van landbouwbodems erkent, coherent is met andere beleidskaders en voldoende keuzemogelijkheden biedt aan landbouwers.

Een belangrijke aanbeveling is het hanteren van een vierledig toetsingskader voor duurzame verandering, dat aandacht heeft voor socio-economische, ecologische, beleidsmatige en voedselgerelateerde aspecten. Daarnaast hamert de SALV op vroegtijdige en actieve betrokkenheid van landbouwstakeholders bij de beleidsvoorbereiding. De raad stelt dat bij de voorbereiding van een Vlaams bodemzorgplan onvoldoende participatie is geweest van landbouworganisaties, ondanks de verplichting tot stakeholderbetrokkenheid in de Europese bodemrichtlijn.

Tot slot spoort het advies aan om goede bodemzorgpraktijken te belonen en inpasbaar te maken binnen een economisch aantrekkelijk model voor landbouwers. Regeneratieve landbouw moet – net als biolandbouw – een bekend en erkend begrip worden. Ook structurele belemmeringen zoals korte pachtduur en hoge grondprijzen verdienen aandacht in het beleid.